Çalışıyor.
Kaydediyor mu?
7 Eylül 2017.
Merhaba Jung-won.
Sen bunu izlerken
ben büyük ihtimalle dünyada olmayacağım.
Dünyaya geri gelmek,
sizleri tekrar görebilmek
benim için
çok büyük bir mutluluktu.
Bu videoyu, size minnettar olduğumu söylemek için çekiyorum.
Bugün, Jin-ju ile buluşmak için evden heyecanla çıktın.
Ama saat dokuz olmasına rağmen dönmemene de inanamıyorum.
Bundan sonra eve daha erken gelsen iyi olur.
Hae-seong!
İşte geldin.
Hae-seong!
Hae-seong, lanetlendim!
Tanrım! Ne yapıyorsun? Bunu kaydetme.
Nedenmiş? Bence tatlı görünüyor.
Lütfen bunu kaydetme.
Permam berbat oldu.
Bence çok sevimli.
Sana çekmemeni söyledim.
Ben kırmadan kapat şunu.
Hae-seong! Kapıyı aç!
Hae-seong!
İçeri giriyorum!
Bekle, Jung-won. Bir dakika bekle.
Kapıyı neden açmadın?
Park Dong-seok'u bulduk.
Ho-bang, çok yakında onu yakalayacağımızı söyledi.
Öyle mi?
Güvenlik kamerası görüntülerinden
Dong-seok'un durdurduğu taksinin plakasını bulduk.
Şimdi nerede indiğini bulup taksi ücretini ödemede kullandığı
kredi kartını tespit etmek kaldı.
Baksana.
İşte Park Dong-seok'un bugünkü hâli.
Mutlu değil misin? Ben çok heyecanlıyım.
Umarım onu yakalar ve hakkında bir haber yayımlatırız.
Bütün dünyaya senin masum olduğunu, 12 sene önce işlenen cinayetin
gerçek suçlusunu bulduğumuzu söylemek istiyorum.
Sen de istemiyor musun, Hae-seong?
İstiyorum.
Seni arayamadım
ama bunu söylemek için sabırsızlanıyordum.
İşe gitmem gerek. Öncesinde uğrayıp, haberi vermek istedim.
Şimdi gitmeliyim.
Bu saatte mi?
Bugün hep dışarıdaydım, bu yüzden yapacak çok iş var.
Sen neden diz çöktün?
Ne?
Bir sebebi yok.
Köpek gibi görünüyorsun.
Hatta, sahibine bakan bir köpek gibi.
Köpek mi?
Yani, yavru köpek mi?
Yavru köpek olmak için biraz fazla irisin.
Sen köpek gibi görünüyorsun.
Ne?
Ben dönene kadar bekle, tamam mı?
Jung-won.
Hoşça kal.
GALERİ DO CHA MAKARNA
Hae-seong.
İşin bitti mi?
Neden geldin?
Sence neden?
Beni özlediğin için mi?
Haydi bir bira içelim.
- Gel. - Olur.
Birkaç gün öncesine dek hava çok sıcaktı.
Ne ara böyle serinledi?
Ama harika hissettiriyor.
Bir bira içtikten sonra kendimi iyi hissediyorum.
Evet, ben de bunu kastetmiştim.
Bira içmek nasıl bir şey, artık biliyorsundur.
Bu aralar aklıma takılan bir şey var.
Nedir?
18. yaş günümde bana aldığın hediyeyi hatırlıyor musun?
Boncuklu kolye mi?
Sahile gittiğimiz gün suya düşürmüştüm.
Ho-bang, Jin-ju, Mun-sik, ve Tae-hun da vardı.
Bu aralar o kolyenin nerede olabileceği
sürekli aklıma geliyor.
Evet.
Ben de merak ediyorum.
Aldığım son doğum günü hediyesi oydu.
Neden son hediye oldu?
Doğum günümü sensiz kutlayacağımı mı sandın?
Yani 12 yıldır doğum gününü hiç kutlamadın mı?
Elbette.
Ama sorun değil.
Doğum günü, o kadar önemli değil.
Diğer günlerden hiçbir farkı yok. Sence de öyle değil mi?
Ama bu sene, doğum günü hediyesi alacağım.
Doğum günü hediyesi olarak ne istersin?
Doğum günüme daha var.
Kışın.
Eskiden
istediğin hediyeyi yazın söylemeye başlardın.
Evet, haklısın. Öyleydi.
Şimdi düşünüyorum da, çok can sıkıcıydım.
Hatta 19 yaşımdan 22'ye kadar her sene için ayrı ayrı
senden istediğim hediyeler için bir listem vardı.
19. doğum günümde eldiven istemiştim.
21. doğum günümde ise şık küpeler.
22. doğum günümde ruj istemiştim.
20. doğum gününü atladın. O zaman ne istemiştin?
Öyle mi?
19. doğum günümde eldiven istemiştim.
21. doğum günümde ise şık küpeler.
Hayır, 20. yaş gününde ne istediğini sordum.
22. doğum günümde...
Ne istemiştin?
20. doğum günümde ne istediğim çok belli değil mi?
Neden sorup duruyorsun? Beni utandırıyorsun.
Ne? Ne istemiştin ki?
Ne istemiştin?
20 yaşımda dileğim, seninle öpüşmekti.
Benimle alay etme.
Tamam, peki. Ben zevk düşkünüyüm. Mutlu oldun mu?
Lütfen bu sene doğum günümde bana eldiven al.
19. yaş günümde eldiven istemiştim.
Önce onu alayım.
Diğerlerini de almanı sağlayacağım,
hazırlıklı olsan iyi edersin.
Tamam, hepsini alırım.
Otobüsümüz geldi.
Haydi. Acele et.
Hae-seong.
Şimdi vereceğim.
Ne vereceksin?
20. yaş günü hediyeni.
12 Eylül 2017.
Tanrım, hava çok güzel.
Dün gece gözümü kırpmadım.
Çünkü dün gece...
Neyse. Bunu silmem lazım.
Yine mi çekiyorsun? Niye sürekli video kaydediyorsun?
Aynı gökyüzü, aynı yol.
Niye bir köpeği de videoya çekmiyorsun?
Köpek mi? Köpek göremiyorum.
Dünden beri bana köpek diyorsun.
Ah, evet. Dün gece birden ilham geldi ve bunu çizdim.
Sana benzemiyor mu?
TANRIM, ZAVALLI KÖPEK, AYNI BİRİNE BENZİYOR...
Ben bu köpek miyim?
Nasıl buldun?
İyi, tamam. Sana artık köpek demeyeceğim.
Geri ver.
Komikmiş, Jung-won.
Ne? Nasıl yani?
Sadece, köpek sana benziyor mu diye sormak istemiştim.
Çizimini beğendim, hikâye de hoşuma gitti. Gerçekten.
Bu kadının bir köpeği varmış
ama üç sene önce bir araba kazasında hayatını kaybetmiş.
Bir gün evin yakınlarında öylece dolaşan bir köpek görmüş
ve onu evine getirmiş.
Köpek, tıpkı üç sene önce kaybettiği köpeğine benziyormuş.
Bu yüzden köpeğe bakmaya başlamış.
Ama o aslında üç sene önce ölen köpekmiş.
Geri gelmiş.
Maalesef, kadın köpeğin kendi köpeği olduğunu bilmiyormuş.
Diğer yandan köpek, elbette ki sahibini tanımış.
Çizim de, köpeğin sahibine göz kulak olurken
kendi kendi kendine konuşmaları hakkında.
Eğlenceli.
Köpeğin bir şeyleri yanlış telaffuz etmesi de komik.
Yarın benim için sonraki hikâyeyi çizsene.
Tabii! Benim ilhamım sensin.
Elbette bunu yapabilirim.
Gitmem gerek.
Bir saniye, Jung-won.
Restoran açmaya karar verdim.
Kendi restoranını açma hayalin olduğunu biliyorum.
Ama önce bir mekân bulmalısın
ki bu epey masraflı olur.
İki ay kadar önce,
benim gibi biriyle tanıştım.
Benim gibi dünyaya dönmüş biriydi.
Ne?
On gün kadar önce, ev sahibi beni görmeye geldi.
- Merhaba. - İyi ki evdeymişsin.
Ne oldu?
Al bunu.
Bu nedir?
O güçlü adam var ya, hani...
- Aman tanrım! - Tanrım.
Hani, sakallı olan.
- Evet, hatırlıyorum. - O adam
benden bir iyilik yapmamı istedi.
Sana hiçbir şey söylemeden bunu saklamamı rica etti.
Bugün ise, vermemi söyledi.
Bu, ondan mı?
Peki ne varmış o kutuda?
Hae-seong, umarım çok iyisindir.
Benden para almayacağını bildiğim için bunu böyle yapmam gerekti.
Sadece, kabul et. Tamam mı?
Kardeşlerin için harca. Hepsi bu.
Şimdi, kartı çevir.
Baharatlı jokbal yediğimiz metro istasyonunda, 12 numaralı dolap.
Şifre, doğum günün. Bu kadar!
Başlangıç masraflarına ve depozitoya
yetecek kadar var.
Ne kibar biri.
Bu çok ciddi bir meblağ.
Ailesi olmasa gerek.
Yani...
Yok.
Çok uzak bir yere gittiğinden paraya ihtiyacı olmadığını söyledi.
Restoran açma hayalini biliyor olmalı.
Herhâlde o yüzden parayı kardeşlerine harcamanı söyledi.
Evet. Hae-cheol'dan ortak olmasını isteyeceğim.
Bu harika. İkiniz birlikte yaparsanız, çok iyi olur.
Senin adına çok sevindim.
Teşekkürler.
Şimdi işe gitmen gerek.
Tanrım, evet. Umarım Hae-cheol ile görüşmen iyi geçer.
Görüşürüz.
Hoşça kal!
Kapat şunu!
- Merhaba. - Hoş geldin.
Merhaba.
Bayan Do,
Bay Cha, size bir sır vereyim.
Ama lütfen Hae-seong'a, bildiğinizi belli etmeyin.
Hae-seong yakında ufak bir restoran açacak.
Neden öyle durdunuz?
İkimiz de bunu biliyorduk.
Jung-won, bence sen
herkesin bildiği bir şeyi öğrendiğinde
çok heyecanlanan o insanlardansın.
Hae-seong, inanmıyorum.
Neyse, önemli değil.
Restoran açacak olması harika bir haber, değil mi?
Bay Ahn.
Hae-seong'un restoran açacağını duydunuz mu?
Öyle mi?
Çok çabuk olmuş.
Chi-su, sence de Hae-seong çok iyi iş çıkarmayacak mı?
Gerçekten yapıyorsa, çok kıskanırım.
Elbette yapıyor. Neden yalan olsun?
Neden yalan olsun?
Bayan Do.
Size söylemem gereken bir şey var. Sessiz bir yere gidebilir miyiz?
Konu ne?
Hae-seong'un
yakında gideceğini ben de biliyorum.
Jung-won'un bildiğini sanmıyorum.
Sence ne yapmalıyız?
Hae-seong'un ona, yakında gideceğini
söylemesi gerekiyor.
Ona bu konuyu açması kolay olmasa gerek.
Ben eşimin gideceğini, sadece bir ay önce öğrenmiştim.
Anladım.
O son ayı, bir yıl gibi yaşadım.
Jung-won da bilmeyi hak ediyor.
Yakında, onu istese de göremeyecek.
Benimle restoran açmak mı istiyorsun?
Aynen öyle. Restoran açılıp, işlemeye başlarsa
Gong-ju'nun velayetini alman kolaylaşır.
İyi düşün.
Açılışa dek gerekli her şeyi ben yaparım.
Sen sadece, sıkı çalışabilir misin, onun kararını ver.
Bir restoran mı?
Hae-cheol!
Tamam, geliyorum.
Düşünecek ne var? Seninle olacaksam, yapmalıyım.
Güzel. Bunu duyduğuma sevindim.
Haydi git. Ben de gitmeliyim.
Pekâlâ, hoşça kal.
Seong Hae-seong?
Yang Gyeong-cheol.
O Seong Hae-seong'du, eminim.
Hayalet mi gördüm ben?
Seong Hae-seong...
Aptal, aklını mı kaçırdın?
Hae-seong.
Üstüne suç atıldı ve öldün diye kızgın mısın?
Bu yüzden mi aniden geri geldin?
Jung-won ne demişti?
Öldürüldüğü gün, Yang Gyeong-cheol ile
sizi okula giderken gördüğünü söyledi.
O sırada kolun alçıdaymış.
Merhaba Yu-min. Hemen görüşebilir miyiz?
O kız mı?
Bildiğim kadarıyla Gong-ju'nun babasıyla kardeş gibi büyümüşler.
Kardeş gibi mi?
Onun avukatı değil mi?
Sadece olayı benim açımdan dinlemeye geldiğini söylediler.
Buna inanmadın herhâlde.
Sende telefonu var mı?
Evet, kartvizitini vermişti.
İşte.
GALERİ DO, JEONG JEONG-WON
Kart bende kalabilir mi?
Davadan önce onunla konuşmam gerekebilir.
Tabii.
Ben numarasını telefonuma kaydetmiştim.
Artık onunla konuşmanı istemiyorum.
Sadece
seninle iyi geçinip, fikrini değiştirmeye çalışıyor.
Bana iyi biri gibi gelmişti.
Sadece, dediğimi yap.
Dong-seok.
Jung-won.
Olayın ne kadarını biliyorsun?
Merhaba.
Selam.
İşte Dong-seok'un şimdiki hâli bu.
Park Dong-seok mu?
Park Dong-seok.
Jung-won'u
görmeye mi geldin?
Ne?
Park Dong-seok, Jung-won'un çalıştığı galeriye mi gelmiş?
Kamera kayıtlarına baktık.
İşte, Park Dong-seok.
Ama plakası, kadraja girmemiş.
Bu kötü oldu.
Ben de o gün Park Dong-seok'u götüren taksiciyle konuştum.
Nakit ödemiş
ve ofislerin yoğunlukta olduğu bir muhitte inmiş.
Yerini bulamadım.
Yeni bir bilgi yakaladım.
Meğer o, Kanada'da çok kalmamış.
Hemen ABD'de yaşamaya başlamış.
Şu anda ise Kore'de olduğu kesin.
Kore'ye giriş ve çıkış kayıtları olmadığına göre
herhâlde ABD vatandaşı olmuştur.
Ne? O zaman, ismini bile değiştirmiş midir?
Evet, isim ve vatandaşlığını değiştirmiş.
O yüzden elimizde parmak izi yok.
İşte bu çok garip.
O olaydan bahsettiğim için, kendini suçlu hissedip,
benim iş yerime kadar geldi.
Muhtemelen. İçimden bir ses, katilin o olduğunu söylüyor.
Peki nerede çalıştığını nasıl buldu?
Bilmiyorum.
Belki de okuldan arkadaşlarımıza sordu.
Dikkatli ol. Ne yaptığını bilemeyiz.
Yani Park Dong-seok, gerçek katil olabilir mi?
O zaman Tae-hun ne?
TAESAN TIP MERKEZİ
Ailen düğün için ne zaman gelecek? Sordun mu?
Evet, sordum. Yakında gelecekler.
Mütevazı bir tören istediğinizi duydum.
Evet, sadece ikimiz olmayı umuyorum.
Küçük bir tören olabilir ama kendi başınıza yapamazsınız.
Ama aile arasında olması fikrini ben de destekliyorum.
Peki.
- Hanımefendi. - Merhaba.
Doktor Lee, gitmem gerek. Hoşça kalın.
- Tamam, Su-ji. Dikkatli ol. - Peki.
İsmi Su-ji mi?
Evet, benim kızımla aynı.
Zaten ikisi aynı sınıftaydı.
Sizin hastanız mı?
Ameliyat gerektiren bir hasta gibi durmuyor.
Evet, ama ben ilgilenmek istedim.
Eninde sonunda, ameliyat olması gerekecek.
Tanı ne?
Böbrekte bakteriyel enfeksiyon.
Yavaş yavaş, kronik bir hastalığa evrilmiş.
Yakında böbrek nakli gerekecek. Durumu kritik.
Acilen aileden böbrek nakli olmalı.
Ama ailesini hastaneye hiç getirmedi.
Ben de endişeleniyorum.
Hey! Jin-ju!
Mesajlarımı okuyup neden cevap yazmıyorsun?
Operasyonu sabote edip ortadan kaybolunca
beni çok kötü bir duruma soktun.
Tamam, peki. Gidelim.
Karakola gidelim.
Kelepçe mi takacaksın, ne yapmak istersen, yap.
Tanrım.
Hey, otopark diğer tarafta.
Jin-ju, elini ver.
Elimi mi? Niye?
Tanrım, neden hemen kelepçe takacağımı düşünüyorsun?
Ho-bang.
Bu ne?
Senden hoşlanıyorum.
- Ne? - Dedim ki,
Jin-ju, senden hoşlanıyorum.
Daha romantik olmalıydım
ama üstüne düşüp ve söylemenin daha iyi yollarını düşünsem de
duygularımı anlatmanın başka bir yolu olmadığını gördüm.
Jin-ju
benimle çıkar mısın?
Evet.
Öyle mi?
İnanmıyorum.
Kalbim
yerinden fırlayacak.
- Tanrım. - Sanırım patlayacak.
- Tanrım!! - Ne? Ne oldu?
İnanamıyorum! Aman tanrım!
Ne? Ne oldu?
Evlenme teklifi alırken giymek için
hatlarımı belli eden kısa bir elbise bile almıştım.
Bir dakika. Gidip hemen üstümü değiştireyim. Tamam mı?
Sonra da en baştan başlayalım. Tamam mı?
Bekle.
Hatlarını belli eden kısa bir elbise giymeni istemiyorum.
Başka erkekler
sana her baktığında çıldırıyorum.
Tanrım.
Seni dinleyeceğimi mi sanıyorsun?
El tutuştuk işte.
Ne olmuş?
Haydi, gidelim.
Nereye?
Sevdiğin tavuk ayaklarından alayım.
Beni bu kadar iyi tanıman çok rahatsız edici.
Karşı konulamazsın.
Haydi. Çantanı taşıyayım mı?
Ellerimizi bırakmayalım.
- Böyle mi? - Evet.
Sakın elimi bırakma.
Tekrar kelepçe takabilirsin.
Kelepçeler arabamda.
Ne çekiyorsun?
Seninle burayı ilk ziyaret edişimiz, kaydetmek istedim.
Peki, bitti.
Restoranın yerini beğendim.
Menüye karar verdin mi?
Kore yemekleri satacağım. Kore ev yemekleri.
Tam senlik, Hae-seong. Her şey toparlanmış gibi görünüyor.
Umarım popüler olur ve bir sürü müşteri gelir.
Umarım, restoran tonla para kazandırır.
Sence o aşamaya gelmem ne kadar sürer?
Restoranın popüler olduğunu ve dolup taştığını
görebilecek miyim?
Neler olacağını çok merak ediyorum.
Nasıl gideceğini merak ediyorum.
Merak ettiğim daha çok şey var.
Jung-won konusunda ne yapacaksın?
Açıkçası,
birçok kez tereddüt ettim.
Ama, ona,
"Yakında, dünyadan yok olup gideceğim." diyemedim.
Yapamadım.
Ama ona, kendini hazırlaması için vakit vermen gerekmez mi?
Özür dilerim.
Bu işe karışmamalıyım.
Hayır, öyle deme.
Böyle şeyleri konuşabilmemize seviniyorum.
Gidersem,
Jung-won ile senin ilgilenmeni,
hep onun yanında olmanı isterim.
12 sene önce o kaza hiç olmasaydı
babam sana arabayla çarpmamış olsaydı
bunların hiçbiri yaşanmazdı.
O geceki kazadan dolayı
ben de çok üzgünüm.
Hep, o kazaya hiç bulaşmasaydım her şey ne güzel olurdu diye,
kendi kendime konuşuyorum.
Üzgünüm, Hae-seong.
Babam adına senden
özür dilemek isterim.
Bu konuyu açtığım için üzgünüm.
Sen neden özür diliyorsun?
Sana özür borcu olan asıl kişi, sessiz kalıyor.
BABA
TAE-HUN
BAŞKAN CHA GWON-PYO
Tae-hun.
Baba.
Evet, Tae-hun, buluşup konuşalım.
Neredesin? Ben gelirim.
Gerek yok. Şimdi ofisine geliyorum.
Tamam. Seni bekliyorum, acele et.
Geldiğinde
Yeong-in'i konuşacağız.
Baba.
Konu Yeong-in değil. Başka bir şey.
Başka bir şey mi?
12 sene önce
yaşanan kaza hakkında.
Ne?
Niye durduk yere bu konuyu açıyorsun?
Birazdan görüşürüz.
Tae-hun.
Tae-hun!
Ne oldu?
Neden geldin?
Senden bir şey isteyeceğim.
Hangi konuda?
Hae-seong'dan özür dilemeni istiyorum.
Ayrıca
Hae-seong kardeşlerinden de özür dilemelisin.
Çok vakti kalmadı.
Lütfen, baba.
Saçmalamayı kes ve dışarı çık.
Hae-seong'ü öldürdüğünde
daha 19 yaşındaydı.
Senin yüzünden
tüm sevdiklerini geride bıraktı.
Ondan özür dilemeni rica ediyorum.
Bu, çok mu zor?
Teslim olmanı istemiyorum ki.
Babam
Hae-seong'u öldürdü mü?
Kapa çeneni.
Hemen ofisimden çık.
Senin yüzünden, Hae-seong öldü ve ailesinden koparıldı.
Tüm ailesine acı çektirdin.
Bir kez olsun vicdanının sesini dinlemek
bu kadar mı zor?
Ondan özür dile, lütfen.
Açıkça söylüyorum. Bu asla olmayacak.
Bu mesele kapandı,
sen de sakın bir daha buraya ayak basma!
O zaman sana bir şey söyleyeyim.
Bu kararın sebebiyle
asla affedilmeyeceksin.
Seni serseri.
- Hae-seong, gel de yemek ye. - Tamam.
Hae-seong, bütün soruşturma raporlarına göz attım.
Görünüşe göre davanın çabucak kapatılma sebebi
sana karşı çok fazla kanıt olması.
Dürüst olmak gerekirse, araştırma düzgün yapılmamış.
Evet, elbette.
Bugün baktığım kayıtlara göre
Yang Gyeong-cheol'un ağzının içinde bir yara bulmuşlar.
Henüz iyileşmemiş.
Ama, yumruk yediğinde olacak cinsten bir yaraymış.
Yani yumruk mu yemiş?
İlginç olan yumruğun atıldığı el.
Kim vurduysa, sol elini kullanmış.
Sol elle mi?
Sağ yanağında olduğuna göre, sol elle vurulmuş olmalı.
Park Dong-seok'un sağ eli o zaman alçıdaydı.
Yani, sadece sol elini kullanabiliyordu.
Benim bulduğum tüm kanıtlar,
katil olarak Park Dong-seok'a işaret ediyor.
- Peki ya Tae-hun? - Kim?
Tae-hun arıyor. Bekle.
Alo, Tae-hun?
Ho-bang, buluşabilir miyiz?
Tabii ki. Nerede? Bir şeyler içmek ister misin?
Hayır.
Karakolda buluşmak istiyorum.
Karakolda mı buluşalım?
Tamam. Bir saat sonra karakolda görüşürüz. Hoşça kal.
Tae-hun'a ne oldu, merak ettim.
Özür dilerim, Hae-seong.
Çok geç olduğunu biliyorum.
Teslim olup, suçumun cezasını çekmeme izin ver.
Tae-hun.
Teslim olma.
Hae-seong.
Çok üzgünüm.
Babamın da
sana karşı işlediği suçu itiraf etmesini,
cezasını çekmesini sağlayacağım.
Hae-seong.
Bu, benim için yapabileceğim son şey.
Hayır.
Beni düşünüyorsan, yapma.
Hayır.
Bunu yapamam.
Beni biraz düşünüyorsan, teslim olma.
Ben
yakında gideceğim.
Birdenbire,
buraya geldiğim günkü gibi
yok olup gideceğim.
Çok vaktim kalmadı.
Hae-seong.
Ben tüm olanların sorumluluğunu üstleneceğim.
Sen Yeong-in'in yanında ol ve onu ömrü boyunca mutlu et.
Ve
lütfen kardeşlerime sahip çıkmaya devam et,
tıpkı ben yokken yaptığın gibi.
Benim için yapabileceğin
son şey bu Tae-hun.
Ayrıca, Tae-hun,
asıl katil
sen olmayabilirsin.
Yang Gyeong-cheol'dan bahsediyorum.
Onu sen öldürmemiş olabilirsin.
Nasıl yani?
Nasıl... Bu nasıl olabilir?
Park Dong-seok'u hatırlıyor musun?
Park Dong-seok mu?
Evet, hatırlıyorum. Kolu alçıda olan çocuk.
Evet.
Bence olay esnasında okulda
Park Dong-seok da vardı.
O sırada okulda olduğu doğru.
Onu o gece, stüdyodan çıkarken gördüm.
Ne?
Stüdyodan çıkarken mi gördün?
Emin misin?
Evet, eminim.
Olay gecesi...
- Haydi, acele et. - ...tanıklardan biri ifadesinde
Yang Gyeong-cheol ve Dong-seok'u okula giderken gördüğünü söyledi.
Sanat öğretmeni çağırınca, yemeğimi bile yiyemedim.
İyi de, başkanın oğlunu niye okula çağırdın?
O ahmak, bana ders verecek kadar küstah biri.
Ona da bir ders vereceğim.
Oldu. Başkanın oğlunu döv ve okuldan atıl.
Kötü bir fikir değil.
Sadece dövsem mi?
Niye gelmiyor?
Belki de korkmuştur.
Su-bin arıyor. Bak, Su-bin.
Alo?
Yang Gyeong-cheol beni stüdyoya çağırmıştı.
Öğle arasında dediklerimle ilgili olduğunu düşündüm.
Ben de stüdyoya gittim.
Ama o sırada stüdyodan, kolu alçıda olan Park Dong-seok çıktı.
Beni görmedi, çünkü telefonda biriyle konuşuyordu.
Gitmedin mi? Neden?
Su-bin, sesine ne oldu?
Ne? Kim?
Yang Gyeong-cheol mu? Şu anda yanımda.
Ne?
Sen kimsin de bana ne yapacağımı söylersin, salak herif?
Yeong-jun
- benim arkadaşımın kardeşi. - Ne?
Arkadaşının kardeşi mi?
Tanrım, aferin Hae-seong'a. Ne iyi bir arkadaş edinmiş.
Yeong-jun'a vurduğun için özür dilemelisin.
Bir daha Hae-seong ile kavga etme.
Tekrar kavga edersem ne yapacaksın?
Ne yapacaksın?
Babanı arayıp beni okuldan mı attıracaksın?
Tanrım, çok korktum.
Sanırım bu da bir seçenek.
Çok komik bir çocuksun.
Haydi. Yap, seni salak.
Haydi, vursana, beyinsiz.
Bir daha asla
hiçbir okula girememeni sağlarım.
Bana bak aptal. Seni öldürmemi mi istiyorsun?
Seni öldüresiye döveyim mi?
Bırak.
Bırak beni dedim!
Ne olduğunu bile anlamadım. Onu itip stüdyodan çıktım.
Ama bir düşme sesi duydum.
Ona, bir şeyle vurmuşlar gibi bir ses...
Çok endişelendim.
Umarım Yang Gyeong-cheol ciddi şekilde yaralanmamıştır.
Ben de stüdyoya döndüm.
Ama
Gyeong-cheol çoktan ölmüştü.
Yang Gyeong-cheol'u ittiğimde
bronz heykel düşüp,
Başına çarpmış olmalı. Bu şekilde de öldü.
Hey, Gyeong... Gyeong-cheol.
Hey.
Çok korktum.
Eve kadar koştum.
- Merhaba. - Merhaba. Bugün erkencisin.
Ama işler aniden karıştı.
Polis, gerçek katil ben olmama rağmen
seni suçlu ilan etmişti.
Tae-hun, acaba
Yang Gyeong-cheol'a o gece sol elinle yumruk attın mı?
Hayır, ben sadece sertçe ittirdim.
Bu durumda
vurduktan sonra, Yang Gyeong-cheol'un düşüp heykele çarptığını da
görmedin, değil mi?
Yani, hayır. Çarptığını görmedim.
Tae-hun,
onu sen öldürmemiş olabilirsin.
Ne diyorsun? Sana olan biteni anlattım ya.
Hayır.
Sen, onu öldürdüğüne inanmışsın.
Ama sen olmayabilirsin.
Nasıl?
Nasıl olabilir?
En başta, sen Gyeong-cheol'u itip stüdyodan çıktıktan sonra
bir süre koridora çıkıp, sonra döndüğünü söyledin. Doğru mu?
Evet.
Senin sınıftan çıkıp
döndüğün ana dek
sence ne zaman zaman geçmiştir?
Herhâlde beş, on dakika.
Beş, on dakika mı?
Bu beş, on dakikada,
başkası stüdyoya girip çıkmış olabilir.
Ya bu başka biri, Park Dong-seok ise?
Bana bak aptal. Seni öldürmemi mi istiyorsun?
Bırak.
Ölmek mi istiyorsun?
Bırak dedim!
Aptal!
Başkanın oğlu da olsa, Tae-hun'u öldüreceğim.
Tanrım.
Sanat hocası yarın burayı görünce çok sinirlenecek.
Hay aksi!
Yang Gyeong-cheol, ahmak herif.
O Tae-hun, yarın öldü.
Gyeong-cheol.
Soo-bin'e çıkma teklifi etmişsin?
Sen kendini ne sanıyorsun?
Ezik misin sen?
Sorun ne? Teklif edemem mi?
Ne yapabilirsin ki? Canım ister, teklif ederim.
Elinden geleni yap ve beni durdur, ezik.
Aklını mı kaçırdın sen?
Öldürecek misin beni?
Gyeong-cheol.
Jung-won.
Onca yıl sonra, neden bu olayın peşine düştün?
Benim yoluma çıkarsan
seni öldürürüm.
Gyeong-cheol'u ittirip stüdyodan çıktığında
henüz ölmemişti.
Gürültü de o katta düşen bir şeyden gelmişti
ama sen Gyeong-cheol'un öyle yaralandığını düşündün.
İmkânsız.
Tae-hun.
Onu sen öldürmedin.
Hae-seong.
Tae-hun.
Hae-seong.
Sadece, Dong-seok'u yakalamamız gerek.
Sonra her şey ortaya çıkacak.
Sen yapmadın, Tae-hun.
Jin-ju neden hâlâ gelmedi? Birazdan geleceğini söylemişti.
İşte, bitti.
Ho-bang.
Ben
senin o maçı yanını seviyorum.
Çok erkeksisin.
Jin-ju, ben de senin ufak tefek olmanı seviyorum.
Çok sevimlisin.
Jin-ju, fazla sert davranıyorsun.
Jin-ju, ben...
Artık arkadaş değiliz.
Daha romantik olmasını hayal etmiştim.
- Bu romantik. - Hayır, değil.
- Yaklaş. - Jin-ju.
- Yakına gel. - Jin-ju, düşebiliriz.
Aman tanrım!
Ho-bang, geliyorum.
Jin-ju, ben aslında...
Tanrım, bu ses ne?
Bu saatte evde kimse olmasa gerek.
Kim o?
Tanrım! Jin-ju?
Ho-bang. Ne yapıyorsunuz siz?
Tanrım, Jung-won. Epeydir görüşemedik.
Seni görmek güzel, Jung-won.
Özür dilerim. Girmemem gerekirdi.
- Ben gideyim. - Hayır, sorun değil.
Zaten biz de çıkıyorduk.
Evet, doğru. Hemen gitmemiz gerekiyor.
Tanrım, yerler neden bu kadar kaygan? Çok kullanışsız.
Ortalığı sonra toplarım.
Görüşürüz, Jung-won.
Hoşça kal, Jung-won.
Hoşça kal.
Tanrım.
Biraz vakit geçirdiler ve evin haline bak.
Tanrım, evi resmen yıkmışlar.
Tüh. Hae-seong kamerasını çok seviyor.
Sanırım kırılmış.
Bir daha çalışacağını sanmıyorum.
Çalışmıyor mu?
- Düzgün kayıt ediyor mu? - İşte, duruyor.
İşte, Hae-seong.
7 Eylül 2017.
Merhaba Jung-won.
Sen bunu izlerken
ben büyük ihtimalle dünyada olmayacağım.
Dünyaya geri gelmek,
sizleri tekrar görebilmek, benim için
çok büyük bir mutluluktu.
Bu videoyu, size minnettar olduğumu söylemek için çekiyorum.
Bugün, Jin-ju ile buluşmak için evden heyecanla çıktın.
Ama saat dokuz olmasına rağmen dönmemene de inanamıyorum.
Bundan sonra eve daha erken gelsen iyi olur.
Jung-won.
Hae-seong.
Bu ne?
Ne olduğunu söyle.
Jung-won.
Yok mu olacaksın?
Geri gitmen mi gerekiyor?
Alt yazı çevirmeni: Gizem İncegül